Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε• αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα, θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου, θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας. Γιάννης Ρίτσος (το νόημα της απλότητας)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΚΡΑΣ είπε...

Οι τόποι που γνωρίσαμε δε χάνονται.
Κρεμιούνται στις λέξεις και τις χειρονομίες μας,αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας.
Τα "χνάρια" ήταν από μέταλο που έκαιγε.
Κι ακούμπησε την καρδιά μας.

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

ΑΣΤΟ...

Το βρήκα πολύ μικρό όταν πήγα. Όχι, δεν το λυπήθηκα, αντιθέτως, το θαύμασα! Κι αυτό, όσο το θαύμαζα, άλλο τόσο και μεγάλωνε.
Το πρόσεχα. Ναι, πολύ. Σαν τα μάτια μου. Πρώτα κοίταζα αυτό και μετά τα άλλα...
Αν μπορούσα να το πάρω μαζί μου!
Αν μπορούσα!



Παιδιά, φεύγω από δω! Με φθείρει.

Άστο!